من یک عذر خواهی به شما دوستان بدهکارم به دلیل تا خیردر آپ کردن

وبلاگ....حالا چه دلایلی باعث این کار شد بماند .تصمیم دارم در این پست

یه مقدار با اربابم دردودل کنم ..همون اربابی که حمید علیمی هم خیلی

 عاشقشه و اون امام زمان(عج)هستند که خیلی غریب و تنها دارند زندگی

می کنند .

ولی اول یه عکس از حمید آقارا براتون بذارم که تا حالا ندیدید بعد برم

سراغ مناجات با اربابم....

یا صا حب الزمان روی سخنم با توست...

اي فرزند هاشم! پدران تو همگي بخشنده و گشاده دست بودند.

 اي فرزند سخاوت و كرامت!تو نيز احسان و بخشش را از آنان به ارث برده اي.

 يا صاحب الزمان!ما هميشه نيازمند بخشش و دِهِش توهستيم.

 روزهاي جمعه كه روز ظهور تو خواهد بود،نيازمند و محتاج،بي پناه و

بي ياور،اما شادمان و اميدوار،

 به در خانه لطف و احسان تو مي آييم و مي گوييم:

  جمعه روز توست؛ همان روزي كه در آن، انتظار ظهور تو را داريم؛

 همان روز كه در آن فرج و گشايش براي مؤمنان را به دست تو آرزو

مي كنيم؛

همان روز كه در آن، اميد كشتن كافران را به شمشير تو داريم.

 مولاي من! در اين روز من ميهمان و پناهنده توام؛

مولاي من! تو نيز كريم و بخشنده اي هستي كه فرزند كريمان و

بخشندگاني.

تو از سوي خدا مأموريت داري كه شيعيان- كه نه همه درماندگان- را

پناه دهي.

مرا نيز ضيافت كن و پناهم ده. درود خدا بر تو و خاندان پاك تو باد. 
                      

 اي نور ديده! ما هميشه و در همه حال ميهمان توايم.ريزه خوار سفره احسانت هستيم.

اي سيد! سخت حاجتمنديم . دست نياز به سوي تو گشوده ايم، نااميدمان مكن.

اي سرور!گرسنه ايم، گرسنه لطف تو،از خوان احسان خويش بي بهره مان مگذار.

 اي كريم! تشنه ايم، تشنه محبت و دوستي تو،از زلال محبت خويش سيرايمان كن.

 اي عزيز! برهنه ايم، برهنه لباس عزت و آبرو، لباس عزت و عافيت به ما بپوشان.

 اي آقا! گرفتاريم، گرفتار كمان ابروي تو،با نگاهي از سر رحم و مرّوت ما را از غم روزگار هجران برهان.

حاجيان كوي تو و زائران كعبه وجودت هستيم. در دوران قحطي انسانيت و سختي دينداري آمده ايم.

 سرگشته و آواره ايم، رحل اقامت كجا افكنيم؟ پناهمان ده.

از ساعت ۸  شب

هرکس که زعصر خود فراتر باشد

انشالله تو این یکی دوروزه وبلاگ را ازهمه ی جهات مزین خواه کرد

فقط دعا کنید ...