عکس فوق را که میشناسید؟؟

فکر نکنم کسی باشه که نشناسه ولی برای اونایی که احیانا نمیشناسم باید عرض کنم

که یکی از نوابغ و عارفان ونوکران واقعی امام زمان در قرن اخیر همین کسی است که

عکسشومشاهده میکنید ایشون مرحوم شیخ جعفر مجتهدی نام هستند

که در زمان خودشون وبلکه هم در این زمان دستگیر خیلی از سالکین

 و دوستداران آقا امام زمان بوده اند وهمواره کسانی که  در زمان

حیات ایشون باوی رابطه داشته اند از نو ر  و معنویت خاصی که 

 در وجودشان سرازیر بوده سخن می گویند. با ارباب غریبمون

 رابطه بسیار خوب معنوی داشته اند و بار ها و

بارها به ملاقات آن حضرت نائل گردید است و .....

خوب بگذریم بیش از این مجال آن نیست که در وصف آن عالم ربانی سخن بگویم

 بلکه میخواهم مطلبی را به عرضتون برسونم که شاید براتون مهم باشه و اون اینه که:

مرحوم سید جواد ذاکر عزیمون سالها قبل از فوتش میدانسته

 که در سن جوانی فوت خواهد کرد..

و اینو در دیداری که با مرحوم شیخ جعفر مجتهدی داشته از زبان ایشون و به طوری

ناگهانی می شنود.

سید جواد روزی برای ملاقات با این عالم فرزانه

راهی منزل ایشون میشود و در همون دیدار بود

که وعده دیدار حق وبشارت رهایی یافتن از این قفس دنیا را در سن جوانی

در یافت میکند.

شیخ جعفر مجتهدی بعد از دیدار با آسد جواد ناگهان به او می گوید

 که آقا سید شما عمر زیادی نخواهی کرد و در عنفوان جوانی از دنیا

خواهی رفت..

واقعا این چه دنیاییست که ما داریم؟؟

چرا این قدر باید پست و فرو مایه باشد که خوبانش از آن گریزان و فراری باشند؟؟

باور کنید یه دفعه به ذهنم خطور کرد اینو بگم شاید

 هیچ حرف و هیچ سخنی برای سید جواد بیشتر از

این سخن شیخ جعفر خوشحال کننده نبوده

چرا که سید عزیز خیلی از دست این دنیا و آدماش رنج

کشید که شما خودتون بهتر میدونید ولی

به هرحال با رفتنش قلب خیلی ها جریحه دار شد

و اشک خیلی ها سرازیر.

خدا انشاالله  ما را قدردان این نوکر دلسوخته و با اخلاص امام حسین

قرار بده تا لا اقل اگه دستمون کوتاهه حداقل یه فاتحه ای براش بخونیم و ازش کمک

 بخواهیم و خدا میدونه چنان دستگیری میکنه که انسان فکرشو هم نمیکنه خیلی کارش درسته

حرف آخرم اینه که شاید ماها به خاطر اینکه تو دنیا و اسیر ظواهر اون هستیم سید جواد

و امثال مثل اونو فراموش کنیم ولی اینو مطمئا باشید که اونها هرگز

 مارو فراموش نمیکنند ..هرگز..

حتی اگر ما غافل باشیم

چون دیدم حرفای دل خودمه

برای شما هم میزارم امیدوارم خدا  نظر لطفی بهمون بکنه:

سلام خداجون ,,, اومدم باهات آشتی کنم..,,, اما روم نمیشه آخه میگن مهمانی تموم شده

ولی من که هنوز باهات آشتی نکردم ؟؟ چرا این قدر زود سفره ی کرمتو برچیدی؟

چقدر زود گذشت اون همه لطف و کرم که به سوی بندگانت سرازیر کرده بودی؟؟

زود گذشته یا من بد بخت خواب بودم؟؟

زود گذشت یا چشمانم را غبار گناه بسته بود ؟

نمیدونم ولی همین قدر بگم که خیلی داغونم,,,,اصلا از خودم بدم میاد,,,همه ی اینا را

از سر دلتنگی میگم والا خودم میدونم مقصر اصلی خودم هستم.

خودم میدونم که لطف بی نهایت تو امروز فردا یا این ماه و اون ماه نداره همیشه بر

بندگانت نازل میشه ولی چه کنیم که چشمان دلمون را به دست خودمون بستیم .

چه کنیم که اون قدر بار گناه به دوش خودمون سوار کردیم که کمرمون 

خم گشته و معلوم نیست اصلا راست بشه یا نه؟؟؟

ولی ته دلم هنوز امید دارم......

گاهی فکر میکنم درسته چشم دلم بسته است و لی خدا را شکر هنوز کور نشده

میشه بازش کرد...به کمک تو میشه قلبمو روشن کنم و مزه ی واقعی عشقتو را

در ک کنم..اگه تو بخوای هیچ کاری نداره منم محبتت رو درک کنم..

و امید وارم هرگز از وادی عشق و محبت تو فرار نکنم چرا که هیچ راهی برام نمونده

لا اقل برای من یکی که همه ی راه ها را امتحان کردم دیگه راهی نمونده جز .....

بزار به جای اینکه بگم به جز کجا حرفمو با دو تا بیت شعر تمام کنم:

سوی تو روی آورده ام , ای خم سبو آورده ام

من آبرو آورده ام , کو لطف بی پایان تو

با نا اهلان گردیده ام بسیار جفاها دیده ام

هر در به رویم بسته شد جز درگه احسان تو

ودر آخر :

تنهایی معنایی ندارد وقتی که کسی همیشه و همه جا با توست

 و از همه به تو

نزدیک تر و مهربانتر است....خدا همیشه با من است.

سلام بر تو اى نزديكى كه وقتى بودى گرامى بودى و حال كه در آستانه رفتن هستى، رفتنت

فاجعه است و ما را غمگين مى كند همچون كسى كه

عزيزترين عضو خانواده اش را از دست

بدهد.
     «و مرجو آلم فراقه»؛

 آن ماه كه در جان انسان رسوخ داشت، وقتى از جان فاصله مى گيرد

 جايش را غم پر مى كند. آن فهميدنها و صفاى

ضمير ديگر نيست.

آن نشاطى را كه انسان در ماه مبارك رمضان

 براى نثار و ايثار دارد درغير ماه مبارك رمضان ندارد. اگر انسان

 دراين ضيافت حق از خدا، غنا و بى نيازى طلب كند، چيزى او را به خود 

متوجه و مشغول نمى كند؛ نه از كسى مى ترسد

و نه از بذل جان دريغ مى كند. 

    «السلام عليك من اليف آنس مقبلا فسر و اوحش منقضيا فمض»؛

سلام بر تو اى دوست با الفت كه وقتى آمدى،

 ما را مسرور كردى و وقتى رفتى،

ما را گداختى و رفتى،

داغ زدى و رفتى!

اين حرف، حرف يك انسانى است كه با باطن روزه اين ماه و با باطن

ليله قدر در تماس بوده است. 
 

    «السلام عليك من مجاور رقت فيه القلوب و قلت فيه الذنوب»؛

سلام بر تو اى همسايه عزيز كه در مجاورت و جوار رحمت تو بوديم. تو همسايه اى بودى كه

دراين مدت دلها رقيق مى شد و گناهان كم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 عـيــد رمــضــان آمـــد و مــاه رمــضــان رفت 

صد شکر که اين آمد و صد حيف که آن رفت

     اَلّلهمَّ کُن لِوَلیِکَ الحُجَّةِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ عَلَََیهِ وعَلی آبآئِه فی هذِهِ السّاعَةِ     

         وَفی کُلِّ ساعَه ولیاً وحافِظا وقائِداً وناصِرا ودَلیلاً وعَینا حَتّی تُسکِنَهُ

                             اَرضَکَ طَوعا وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلا

                                ِبرَحمَتِکَ یا اَرحَمَ الرّاحِمین 

 در دو دلی با ارباب خوبمون امام زمان ارواحنا له الفدا:

                          **************************

             سخت ترین امتحان درجادهّ ی غریبانه ی عشق

                                                                      انتظار است............ولی

              انتظارهم واژه ای زیباست

                                                     امّا تا به کی؟!.........

                           **************************

                                               مسافر جاده ی زیبای بهار

                            مسافر جاده ی زیبای بهار، بیا که دلها بی تو پژمرده شده

                       مشق شب نرگس مست کوچمون خیلی وقته بی توخط خورده شده

                        نمی دونم کدوم قنوت یا ربّنای شب یلدای چشات جون می گیره

                        نمی دونم کدوم بهاربا  رفتنت  نیومده  رنگ زمستون می گیره

                        ندای الغوث  و دعای  ندبمون ، گواه  انتظار ما  شب  و روز

                        جمعه بی حضورتووقتی گذشت، ازحال دل هرچه بگم بازم کمه

                       مولای مهربونیها به ما بگومجنون بی لیلی کجا، تواین دیارکی دیده

                                ستاره ی  دنباله دار از آسمون چشم  تو کی  چیده

                         یه روزمیای، به انتظار اون روزای خوب آسمونی ما نشستیم

                         دروازه ی دلامونُ به روی هرچی بدی، به عشق تو ما بستیم

                           به ثانیه گره  زدیم  اومدن  بهاری  که دیگه خزون نداره

                          مژده ی اومدنت  از این به بعد امّا ولی شاید  گمون نداره

                          آقا جان

                            پس کی میایی؟!.....

برگرفته شده از وبلاگ دوست خوبم(فهیمه)

آجرک الله یا صاحب الزمان

فزت و و رب والکعبه ...

این شب قدر است یا ران یا شب قتل علی 

 یا شب محنت فزای روز عاشوراستی 

كَلامُكُمْ نُورٌ  ، وَ اَمْرُكُمْ رُشْدٌ ، وَ وَصِيَّتُكُمُ التَّقْوي ، وَ فِعْلُكُمُ اْلخَيْرُ ، وَ عادَتُكُمُ الْاِحْسانُ

، وَ سَجِيَّتُكُمُ الْكَرَمُ

موندم اصلا چی بگم ...چی بنویسم...از کجا بگم...ازکجا شروع کنم....

اصلا مگه حقیقت امیرالمومنین علیه السلام اول وآخری داره که بشه در موردش

حرف زد؟؟؟

اصلامگر عقل ناقص ما ظرفیت درک و تحمل حتی یکی از فضائل علی را دارد که

بتوان در موردش صحبت کرد؟؟؟

تنها وتنها با دلی محزون و قلبی سرشار از تاسف و تاثر این ایام و

به ولی نعمتمون به صاحب اصلی مون

( حجته ابن الحسن روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفدا)

تسلیت عرض میکنم

 مظهری گردید ظاهر دوش بر عین الیقینم        کز تماشای جمالش رفت از کف عقل و دینم

لوحش الله از جمال او که چون دیدم بیاسود         از غم و اندوه  بی  پایان  دل   اندو هگینم

کرد  دیدار  بهشت  جاودان  طلعت  وی          فارغ از یاد  بهشت  و از خیال حور عینم

وین عجب کان دلبر یکتای بیهمتا عیان شد         در جنوب و درشمال و در یسار و در یمینم

رفتم از خویش و بگفتم با زبان بی زبانی           کی  حبیب  دلفریبم ای نگار نازنینم

ای  تو جان جان جانم   ای ضیاء  دیدگانم          دلبر و دلدار ودلجو  دلستان و  دلنشینم

از کجایی کیستی نامت چه نسبت با که داری؟      گفت  من سر هویت هست هستی آفرینم

در نهانم  کنز مخفی  درعیانم   کل  هستی      هستی آثار دو حرف است و من اصل آن و اینم

من رسول الله را در خور به تمجید و ثنایم         من کتاب الله  را مصداق  آیات مبینم

...................................

ذاکر و مذکور و ذکرم حامد و محمود وحمدم        من صراط المستقیمم مالک اندر یوم دینم

من قیامم من قعودم من رکوعم من سجودم            خود بخود  گوینده  ایاک نعبد  نستعینم

..............................

اصفیا را من انیسم  ازکیا را من جلیسم                  انبیا را من ظهیرم  اولیا را من  معینم

پادشاه لا مکانم    پیشوای انس  و جانم                  مقتدای   قدسیانم  رهبر  روح  الامینم

نا   امیدانرا امیدم    بی پناهانرا   پناهم                خضر راه رهروانم   هادیم حبل المتینم

 ........................................................

خستگان عشق را   تیمار جان بی  شکیبم           تشنگان وصل  را   سرچشمه  ماء  معینم

عشق بایستی تا عاشق به من نزدیگ گردد          ورنه من بیرون  زاستدراک عقل دوربینم

در مقام  حسن کل  محمود   عبدٌمن عبیدم          نام  نیکویم علی  سرحلقه ی  اهل یقینم

یا علی  مدحت سرای   درگه  آستانت           من صغیر مستمند  بی نوای   دل غمینم

روسیاه  ودل تباه  و پر گناه وعذر خواهم          عاجز و بیچاره و مسکین منیب  ومستکینم

التماس دعا

اولا میلاد آقام امام حسن مجتبی(ع) را خدمت

آقا امام زمان (عج)وشما دوستداران آنحضرت

تبریک عرض می کنم وبه همین مناسبت این

عکسها را تقدیم شما میکنم..

دوما یه مطلبی تو وبلاگ یکی از رفقا خوندم

که حیفم اومد اونو تو وبلاگ نذارم به همین

دلیل با کسب اجازه از صاحب اون وبلاگ اونو

تقدیم میکنم:

می گویند وقتی آب می نوشی بگو:« یا حسین»

امّا این

روزها که آب  را می بینی ولی نمی نوشی بگو:

« یا اباالفضل»......

 جان به فدای عباسی که خدا وفاداریست....